Hep deriz ya...
Bize birşey olmaz,
Uzaktan izleriz hep
Hayal gibi, oyun gibi
Hep deriz aptalca
Bize birşey olmaz diye
Ama olacak işte
Birgün bizim ülkemizi de işgal edecekler
Evimizi, işimizi
herşeyimizi
Önce sudan çıkmış balığa döneceğiz
Donup kalacağız
Birçoğumuz ne olduğunu anlamayacak bile
Birazımız, çok azımız direneceğiz.
ama
Sonuç asla değişmeyecek
Belki kahramanların sayesinde
Gecikecek ama sonuç!
Hiç ama hiç değişmeyecek
Öylesine zayıf ve küçüğüz ki
Ve öylesine azınlıktayız ki
Belki 10 belki 50
Belki de 250 yıl öncesinden kurgulanmış
Savaşların eşindeyiz
Bize biçilmiş savaşlar
Savaşlarımız
Topla tüfekle
Klavyenin tuşuyla
Üzerimize gönderilirken
Neredeyiz.
Niceyiz, ne haldeyiz.
Ölüp gideceğiz
16.8.2006 /zs
Evler yapılıyor
Yirmi katlı, otuz katlı
Alışamadım ben onlara
Fezaya doğru dikilmiş başlarına
O ağaçsız duvarlarına
Balkonu bile yok
çiçeklerimle süsleyeceğim
Benim evim Galata’da olmalı
Cihangir, Moda
Ya da Kadıköy’ün
Arka sokaklarında
Tinerciler mahalle arkadaşım
Çingeneler dostum
Fahişeler dert ortağım olmalı
Olmalı ki
Sırtım yere gelmesin
Ensem kalın olsun
Meydan okuyayım hayata
12.6.2006 /zs
Bir
İki
Üç, dört
Sağ, sol
Yana iki adım at
Dur
Şöyle bir bak atrafına
Gören var mı
Peki ya duyan
Var mı duyan
Kimsin sen
Bilen var mı
Heeeeeeeeeey
Sesimi duyan var mı
Ağlatmayın, yalvartmayın
Ne olur
Beni gören var mı
Uzatıyorum elimi
Tutan var mı
Yitip giderken yaşamın içinde
Peşimden gelen var mı
Arkamdan bakıp da
El sallayan
Güle güle diyen var mı
..................................
-----------------------------------------------------
Değiştim ben
Çok değiştim
Neredeydi bunca sözcük
Hiç fark etmedim
Öylesine birikmiş ki
Heryerimden fışkırıyor
Tutamıyorum dilimi
Parmaklarım durmuyor
Yazıyor yazıyor
Hiç durmadan yazıyorum
Susmak bilmiyor iç sesim
Ben hepinizi seviyorum.
..................................
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder